Η Ευρωπαϊκή Εγγύηση για το Παιδί: Ανάλυση Δεικτών σε Εθνικό Επίπεδο

Το παρόν τεύχος του Δελτίου εστιάζει στην εθνική αποτίμηση (Μάρτιος 2024 – Φεβρουάριος 2026) της εφαρμογής της Ευρωπαϊκής Εγγύησης για το Παιδί, αξιοποιώντας τόσο το πλαίσιο δεικτών παρακολούθησης της Ευρωπαϊκής Εγγύησης για το Παιδί, όσο και το πλαίσιο δεικτών παιδικής φτώχειας του ΚΕΠΕ.

Η ανάλυση πραγματοποιείται υπό το πρίσμα της επιστημονικής υποστήριξης που παρέχει το ΚΕΠΕ προς τον Εθνικό Συντονιστή για την Ευρωπαϊκή Εγγύηση για το Παιδί, δηλαδή το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικής Αλληλεγγύης (ΕΚΚΑ), αναφορικά με την κατάρτιση της 2ης Διετούς Έκθεσης Προόδου για την Εφαρμογή της Ευρωπαϊκής Εγγύησης για το Παιδί, η οποία θα υποβληθεί από τη χώρα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο προσεχές διάστημα.

Πιο συγκεκριμένα, το ΚΕΠΕ συνέβαλε στη συγγραφή των ενοτήτων 1, 2, 4, 5, 7 και 9 της Έκθεσης, σύμφωνα με το περίγραμμα δομής που έχει αποσταλεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Από την ανάλυση συνεπάγεται σημαντική πρόοδος στην προσχολική εκπαίδευση και στην υγειονομική περίθαλψη.

Κατέβασε εδώ το Δελτίο.

Το άρθρο 13 Μαρτίου 2026 εμφανίστηκε πρώτα στο Κέντρο Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών.

Η Ποιότητα Ζωής των Παιδιών στα Ιόνια Νησιά: Ένα Τοπικό Σχέδιο Δράσης για την Αντιμετώπιση της Πολυδιάστατης Παιδικής Φτώχειας

Στο παρόν Δελτίο διερευνώνται τα χαρακτηριστικά της ποιότητας ζωής των παιδιών και κατ’ επέκταση της πολυδιάστατης παιδικής φτώχειας στις Ιόνιες Νήσους, στο πλαίσιο της επιστημονικής υποστήριξης που παρέχει το ΚΕΠΕ προς την Περιφέρεια Ιονίων Νήσων, αναφορικά με τον σχεδιασμό και την εφαρμογή Ολοκληρωμένων Τοπικών Σχεδίων Δράσης για την αντιμετώπιση της παιδικής φτώχειας, σε συνάφεια με το θεσμικό πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Εγγύησης για το Παιδί.

Ειδικότερα, παρατίθενται τα ευρήματα που αφορούν τα χαρακτηριστικά της ποιότητας ζωής και κατ’ επέκταση της πολυδιάστατης παιδικής φτώχειας στην Περιφέρεια των Ιονίων Νήσων. Ακολουθεί η ερμηνεία τους υπό το πρίσμα ενός ολοκληρωμένου σχεδίου δράσης για την αντιμετώπιση της παιδικής φτώχειας σε τοπικό επίπεδο.

Μεταξύ άλλων, διαπιστώνεται ότι τα παιδιά σε ανάγκη και ιδιαίτερα τα παιδιά που αντιμετωπίζουν σοβαρές στερήσεις στέγασης/κατοικίας είναι περισσότερο συγκεντρωμένα σε μη κεντρικούς δήμους με χαρακτηριστικά γεωγραφικής απομόνωσης, έντονης νησιωτικότητας ή/και περιορισμένης προσβασιμότητας και μάλιστα με ισχυρή στατιστική σημαντικότητα. Επομένως, προτείνεται οι Δήμοι να ταξινομηθούν ανάλογα με τα χαρακτηριστικά τους σε κεντρικούς και μη κεντρικούς, και η έμφαση κατά την ανάπτυξη των τοπικών σχεδίων δράσης για την αντιμετώπιση της παιδικής φτώχειας να δοθεί κυρίως στους μη κεντρικούς.

Το προτεινόμενο σχέδιο δράσης για τη βελτίωση της ζωής των παιδιών στην Περιφέρεια Ιόνιων Νήσων, περιλαμβάνει τόσο οριζόντια μέτρα όσο και στοχευμένα, τα οποία διαφοροποιούνται ανάλογα με την ομάδα-στόχο, τη γεωγραφική κατανομή και χαρτογράφηση της φτώχειας σε κεντρικούς και αστικοποιημένους δήμους, καθώς και το είδος της παιδικής στέρησης.

Κατέβασε εδώ το Δελτίο.

Το άρθρο 22 Ιανουαρίου 2026 εμφανίστηκε πρώτα στο Κέντρο Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών.

Το Παρατηρητήριο Ευημερίας και Παιδικής Φτώχειας του Κέντρου Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών (ΚΕΠΕ) για την Διεθνή Ημέρα Εξάλειψης της Φτώχειας

Η Διεθνής Ημέρα για την Εξάλειψη της Φτώχειας τιμάται κάθε χρόνο στις 17 Οκτωβρίου. Με αφορμή την ημέρα αυτή το ΚΕΠΕ ανακοινώνει τον Δείκτη Πολυδιάστατης Παιδικής Φτώχειας.

Σύμφωνα με τη μεγάλη έρευνα που διεξήγαγε το ΚΕΠΕ σε 3.046 μαθητές σε όλη τη χώρα, κατά το σχολικό έτος 2024–2025, ο Δείκτης Πολυδιάστατης Παιδικής Φτώχειας του ΚΕΠΕ διαμορφώνεται στο 5,5%. Όπως παρουσιάζεται στον σχετικό χάρτη, η Στερεά Ελλάδα καταγράφει το υψηλότερο ποσοστό πολυδιάστατης παιδικής φτώχειας (8,56%), με οριακή στατιστική σημαντικότητα, ενώ ακολουθούν οι Περιφέρειες Αττικής, Θεσσαλίας και Ιονίων Νήσων (χ²_{[12, N=3.046]} = 19,769, p =0,072). Η Οικονομική Παιδική Φτώχεια στην Ελλάδα ανέρχεται στο 9,2%, ενώ η Μη Οικονομική Παιδική Φτώχεια στο 12,5%.

Ειδικότερα, υψηλότερη καταγράφεται η Οικονομική Παιδική Φτώχεια (21,1%) σε πολύτεκνες οικογένειες (χ²_{[4, N=2.918]} = 42,206, p <0,001), σε αγροτικές, νησιωτικές και ορεινές περιοχές (10,6%), (χ²_{[1, N=3.046]} = 4,566, p =0,033) και σε μονογονεϊκά νοικοκυριά με τη μητέρα ως επικεφαλής (25,7%) (χ²_{[2, N=2.928]} = 274,810, p <0,001).

Αντίστοιχα, η Μη Οικονομική Παιδική Φτώχεια καταγράφεται ως υψηλότερη (14,2%) σε παιδιά της σχολικής βαθμίδας του Γυμνασίου (χ²_{[2, N=3.046]} = 38,774, p <0,001).

Συμπερασματικά, τα ευρήματα αναδεικνύουν την πολυδιάστατη φύση της παιδικής φτώχειας στην Ελλάδα και τη σημαντική διαφοροποίησή της ανάλογα με τον τόπο κατοικίας, τη σύνθεση του νοικοκυριού και τα δημογραφικά χαρακτηριστικά των παιδιών.

Κατεβάστε εδώ το Δελτίο Τύπου

Το άρθρο 17 Οκτωβρίου 2025 εμφανίστηκε πρώτα στο Κέντρο Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών.