Αρ. 42. FRANCHISING: ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΧΡΗΣΗΣ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΧΩΡΟ

Κατηγορία ΕΚΘΕΣΕΙΣ

Δ. Κάζη, Θ. Τσαγκούρη. 2004. | ISBN: 960-341-052-7

 

Η μελέτη αυτή του ΚΕΠΕ εστιάζει κυρίως την προσοχή της στις επιπτώσεις που είχε μέχρι τώρα η δικαιόχρηση στην ελληνική οικονομία και κοινωνία. Βασίστηκε σε θεωρητική θεμελίωση, σε ανάλυση χρονοσειρών και σε έρευνα πεδίου.

 

Η δικαιόχρηση αφορά κυρίως μικρομεσαίες επιχειρήσεις και συνιστά τη δυναμικότερη διαρθρωτική αλλαγή στο λιανεμπόριο και στις υπηρεσίες. Δημιουργεί ισχυρά εμπορικά σήματα, απασχόληση, μεταφέρει τεχνογνωσία, επιτυγχάνει οικονομίες κλίμακας και επιβάλλει στην αγορά υψηλότερα πρότυπα (standards). "Υπαλληλοποιεί", σ’ ένα βαθμό, τους επιχειρηματίες – λήπτες, δίνει όμως ευκαιρίες δραστηριοποίησης σε νέους με επιχειρηματικές φιλοδοξίες και σε έμπειρα στελέχη επιχειρήσεων μέσης ηλικίας.

 

Το 85% των συστημάτων δικαιόχρησης είναι ελληνικής προελεύσεως και ιδιοκτησίας. Τα καταστήματα που ανήκουν σε καλά οργανωμένα συστήματα δικαιόχρησης επιβιώνουν, κατά κανόνα, επί πολύ περισσότερα χρόνια από τα ομόλογα ανεξάρτητα καταστήματα. Υπάρχουν όμως και αρκετές επιχειρήσεις που εμφανίζονται ως δικαιοπάροχοι (δότες) χωρίς να διαθέτουν σαφή επιχειρηματική φιλοσοφία, κατάλληλη υποδομή και επαρκή προετοιμασία. Αντίστοιχα, διαπιστώνεται χαμηλή αναλογία κατάλληλων υποψήφιων ληπτών.

 

Τα οικονομικά αποτελέσματα των συστημάτων δικαιόχρησης είναι, στο σύνολό τους, ευνοϊκότερα από το μέσο όρο των ομόλογων ανεξάρτητων επιχειρήσεων, όχι όμως στο θεαματικό βαθμό που υπονοεί η ταχεία διάδοση της δικαιόχρησης. Οι οικονομικές επιδόσεις διαφέρουν σημαντικά από κλάδο σε κλάδο με σαφή υπεροχή στις βιομηχανικές επιχειρήσεις (ιδιαίτερα στην Ένδυση) καθώς και στο εμπόριο Οικιακού Εξοπλισμού.

 

Με τη δικαιόχρηση, ο καταναλωτής δεν φαίνεται να επωφελείται άμεσα από μείωση τιμών στα παρεχόμενα αγαθά και υπηρεσίες. Διαπιστώνονται όμως έμμεσες ωφέλειες σε όρους ποιότητας των προσφερομένων και βελτίωσης της εξυπηρέτησης του καταναλωτή.

 

Ως άξονες κρατικής παρέμβασης προτείνονται η υποχρεωτική διάθεση στον υποψήφιο λήπτη επαρκών πληροφοριακών στοιχείων που αφορούν το δότη, η επιμόρφωση των υποψήφιων ληπτών σε θέματα δικαιόχρησης και η δημιουργία Μητρώου Συστημάτων Δικαιόχρησης. Επείγει και η εξέταση της σκοπιμότητας καθιέρωσης κάποιων όρων του Κώδικα Δεοντολογίας της δικαιόχρησης με συνεννόηση κράτους και επιχειρήσεων.