Αρ. 163. THE EFFECTS OF AUSTERITY ON FISCAL PRUDENCE: THE ROLE OF PRIVATE INDEBTEDESS AND PRIVATE INVESTMENT
Ch. Chrysanthakopoulos 2026. (Mε ελληνική περίληψη.)
Χρησιμοποιώντας ένα νέο αφηγηματικό σύνολο δεδομένων δημοσιονομικών προσαρμογών για 17 ανεπτυγμένες και 12 αναπτυσσόμενες οικονομίες κατά την περίοδο 1980–2020, το άρθρο διερευνά την αποτελεσματικότητα των δημοσιονομικών προσαρμογών στη μείωση του δημόσιου χρέους και εξετάζει πώς τα αποτελέσματά τους εξαρτώνται από το επίπεδο της ιδιωτικής υπερχρέωσης και των ιδιωτικών επενδύσεων, αξιοποιώντας μεθόδους τοπικών προβολών εξαρτώμενων από την κατάσταση της οικονομίας. Βρίσκω ότι μια δημοσιονομική προσαρμογή της τάξεως του 1% του ΑΕΠ οδηγεί, σε μείωση του δημόσιου χρέους κατά 2,76% σε μεσοπρόθεσμο ορίζοντα, με την ένταση της επίδρασης να διαφοροποιείται ανάλογα με το οικονομικό περιβάλλον.
Οι δημοσιονομικές προσαρμογές αποδεικνύονται περισσότερο αποτελεσματικές σε οικονομίες που χαρακτηρίζονται από χαμηλά επίπεδα ιδιωτικού χρέους ή υψηλή ιδιωτική επενδυτική δραστηριότητα, ενώ η υψηλή ιδιωτική υπερχρέωση ή οι ασθενείς επενδυτικές συνθήκες περιορίζουν ή ακόμη και αντιστρέφουν την επίδρασή τους στη μείωση του δημόσιου χρέους. Οι αρχικές δημοσιονομικές συνθήκες, ο κίνδυνος κρατικής αθέτησης και ο βαθμός ανεξαρτησίας της κεντρικής τράπεζας διαμορφώνουν περαιτέρω τα αποτελέσματα των προσαρμογών.
Ισχυρότερες μειώσεις του δημόσιου χρέους παρατηρούνται σε οικονομίες με χαμηλότερα αρχικά επίπεδα χρέους, υψηλότερο αντιλαμβανόμενο κίνδυνο κρατικής χρεοκοπίας και μεγαλύτερο βαθμό ανεξαρτησίας της κεντρικής τράπεζας. Η σύνθεση των δημοσιονομικών προσαρμογών αποδεικνύεται επίσης κρίσιμη, καθώς οι προσαρμογές που βασίζονται κυρίως στη μείωση των δαπανών μειώνουν το δημόσιο χρέος αποτελεσματικότερα σε σύγκριση με εκείνες που στηρίζονται κυρίως σε φορολογικά μέτρα. Συνολικά, τα αποτελέσματα υπογραμμίζουν τη σημασία της συνεκτίμησης των δυναμικών του ιδιωτικού τομέα και των θεσμικών παραγόντων κατά τον σχεδιασμό και την εφαρμογή στρατηγικών δημοσιονομικής προσαρμογής.
(pdf)